W ramach kolejnej edycji Sceny Nowej Dramaturgii odbył się Teatralny Speed Dating

KATEGORIA: KULTURA / 8 marca 2026

Tegoroczne kuratorki Sceny Nowej Dramaturgii - Martyna Łyko (reżyserka) i Jolantą Janiczak (dramaturżką).
Fot. Mateusz Ficek

W ramach kolejnej edycji Sceny Nowej Dramatrurgii, w niedzielę, 8 marca, w Galerii Szajna Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie odbyła się publiczna prezentacja projektów powstałych w ramach Teatralnego Speed Datingu. Wydarzenie było finałem dwudniowego spotkania reżyserek i reżyserów z dramaturżkami i dramaturgami, którego celem jest inicjowanie twórczych współprac oraz rozwijanie nowych pomysłów scenicznych.

Podczas finału zaprezentowano koncepcje spektakli przygotowane w parach twórczych. Jednym z projektów był „Szewc Bogdan” Doroty Bator w reżyserii Eryka Herbuta – spektakl inspirowany teatrem minimalistycznym i rysunkami autorki. Historia rozgrywa się w kamienicy złożonej z trzech poziomów: pracowni szewca, tajemniczej piwnicy oraz mieszkania ekscentrycznej postaci na najwyższym piętrze. Budynek staje się metaforą wewnętrznego świata bohatera i jego sprzeczności.

Projekt „Fata Morgana” Piotra Michalskiego i Kuby Zalasy podejmuje temat relacji człowieka z naturą i wpływu ludzkiej działalności na przyszłość planety. Punktem wyjścia jest metafora piasku – symbolu nieskończoności, ale też surowca, którego zasoby mogą się wyczerpać. Twórcy odwołują się do refleksji nad tzw. technosferą oraz wizji świata po katastrofie klimatycznej, łącząc inspiracje naukowe z estetyką science fiction.

W projekcie „Mit” Edmunda Krempińskiego i reżyserki Wery Makowskx inspiracją stała się historia Pinokia. Spektakl koncentruje się na motywie dojrzewania i pragnieniu stania się „prawdziwym chłopcem”, a w szerszym sensie – na poszukiwaniu tożsamości i męskości. Twórcy badają także relację bohatera z figurą opiekuńczej, lecz ograniczającej jego autonomię Błękitnej Wróżki.

Z kolei „Własny niepokój” Hanki Dziubińskiej w reżyserii Macieja Białoruskiego to kameralna, częściowo dokumentalna opowieść o kobiecie, która zamyka się w toalecie, by choć na chwilę uciec od nadmiaru obowiązków i społecznych oczekiwań. Ta nietypowa przestrzeń staje się dla bohaterki miejscem odosobnienia, refleksji i odzyskiwania własnej autonomii.

Podczas prezentacji przedstawiono również projekt Pauliny Fonferek w reżyserii Marii Lisovskiej, oparty na osobistym doświadczeniu miłości i cielesności. Spektakl bada napięcie między bliskością a dystansem w relacji dwóch osób, skupiając się na granicach ciała, potrzebie widzialności i budowaniu relacji nie tylko poprzez dotyk, ale także ruch, oddech i obecność w przestrzeni.

Spotkanie zakończyło się podziękowaniami dla twórców i organizatorów. Podkreślono, że przedstawione projekty mogą być dalej rozwijane – w formie czytań performatywnych, a w przyszłości także pełnych realizacji scenicznych.

W tym roku opiekę kuratorską nad programem Sceny Nowej Dramaturgii objęła reżyserka Martyna Łyko, we współpracy z dramaturżką Jolantą Janiczak.

Tekst i zdjęcia: Mateusz Ficek